zaterdag 10 maart

Hallo beste bloggers ik wilde jullie ten eerste allemaal bedanken voor de tijd die jullie elke dag weer vrij maakten om even de blog te lezen, en hier dan nog een stukje dat ik heel bijzonder vind:

           Liefde is nodig om te leven alleen daarmee kun je geven .
           Jezus heeft 't ons voorgedaan .
           Help ons zijn weg te blijven gaan.


Van Tjasse

Hallo, Bonjour, Gutentag

Dit is alweer de laatste blog.

En dit is voor mij de tweede en de laatste keer dat ik jullie iets vertel.

Dit keer moet ik snel even improviseren om hier iets neer zetten, maar dat is gelukt.

Ik bedacht een gedichtje hieronder vind u hem.

                                         Thanks, Merci, Danke, Bedankt

         

                                         Dit was de laatste keer.

                                         Nu komt er echt niks meer.

                                         Wij vonden Kaartjes in de brievenbus.

                                         De laatste Weblog schrijven is een hele klus.

                                         We krijgen een poesje.

                                         Hij gaat Mous heten en het wordt een Snoesje.

                                         Mijn Gedichtje is nu klaar.

                                         Dit is de laatste weglog en dat voelt raar.

                                          

                                         End, Ebout, Endung, Einde

Zo ik heb mijn Gedichtje geschreven.

Mijn gedichtje in de laatste Weblog.

Raar idee dat dit Echt de Laatste Weblog is.

Maar ja aan alles komt een Eind, ook aan mijn stukje in de Laatste Weblog.

Bye, Au Revoir, Tschüss, Doei 

Nienke



Nu tussen door nog ff een stukje van mij Tjasse ik vind het van iedereen echt super dat er zo veel views zijn geweest en ook uit de raarste landen bijvoorbeeld Canada, de VS, Frankrijk, Duitsland en ook Rusland ! En Oostenrijk, Zwitserland echt bijna overal ter wereld wel dus. Zoals mijn zus al zei de laatste en niet zomaar één, één voor één, een ander iemand. 

Tjasse 


Nu ons leven steeds gewonere vormen lijkt aan te nemen, wordt het tijd om met het weblog te stoppen.
Niet zonder een ieder te bedanken, die op wat voor manier dan ook ons tot steun is geweest de afgelopen maanden. Het schrijven van het weblog bleek voor ons een goede manier om de dag te overdenken en te verwerken. Dat we op die manier veel mensen konden bereiken, die door het lezen van het blog met ons mee konden leven, was mooi meegenomen. Wel zorgde dit ervoor dat we ons in moeilijke tijden gedragen wisten door een ieder van jullie. Mijn (onze) dank hiervoor.
En dan nu de draad oppakken, een ieder van ons, op z'n eigen wijze, allemaal een rugzak bij ons, die ons gevormd en gekneed heeft.
Wat over blijft zijn de herinneringen aan deze periode, we gaan voorzichtig dromen over morgen, maar proberen van het leven van vandaag te genieten.

Elly.                                       
                                      
De laatste blog, dat is een "bold statement" een boute uitspraak. We zeggen : wat geweest is, is geweest en nu weer verder. Oké er bestaat de kans dat we nog eens terugkomen, dan is het ff minder. Nee, laten we zeggen de laatste blog, beter voor een ieder...
Gisteravond, bij het doorlezen van de blogs, merkte ik dat het leek of de eerste blogs tien jaar geleden door ons waren geschreven. Als je een intense tijd achter de rug hebt lijkt de tijd sneller te gaan, terwijl aan de andere kant, je sommige momenten tot in detail, van seconde tot seconde kan herinneren. Tijd is relatief weten we sinds Einstein, maar de psychische relativiteit van de tijd is een veel tastbaarder gegeven, die ons danig in zijn greep heeft gehad.

Onze dank is groot, Rien

Tijd om dag te zeggen,

Bloggers het ga u goed,
live long and prosper 
vaya con dios