zaterdag 10 maart

Hallo beste bloggers ik wilde jullie ten eerste allemaal bedanken voor de tijd die jullie elke dag weer vrij maakten om even de blog te lezen, en hier dan nog een stukje dat ik heel bijzonder vind:

           Liefde is nodig om te leven alleen daarmee kun je geven .
           Jezus heeft 't ons voorgedaan .
           Help ons zijn weg te blijven gaan.


Van Tjasse

Hallo, Bonjour, Gutentag

Dit is alweer de laatste blog.

En dit is voor mij de tweede en de laatste keer dat ik jullie iets vertel.

Dit keer moet ik snel even improviseren om hier iets neer zetten, maar dat is gelukt.

Ik bedacht een gedichtje hieronder vind u hem.

                                         Thanks, Merci, Danke, Bedankt

         

                                         Dit was de laatste keer.

                                         Nu komt er echt niks meer.

                                         Wij vonden Kaartjes in de brievenbus.

                                         De laatste Weblog schrijven is een hele klus.

                                         We krijgen een poesje.

                                         Hij gaat Mous heten en het wordt een Snoesje.

                                         Mijn Gedichtje is nu klaar.

                                         Dit is de laatste weglog en dat voelt raar.

                                          

                                         End, Ebout, Endung, Einde

Zo ik heb mijn Gedichtje geschreven.

Mijn gedichtje in de laatste Weblog.

Raar idee dat dit Echt de Laatste Weblog is.

Maar ja aan alles komt een Eind, ook aan mijn stukje in de Laatste Weblog.

Bye, Au Revoir, Tschüss, Doei 

Nienke



Nu tussen door nog ff een stukje van mij Tjasse ik vind het van iedereen echt super dat er zo veel views zijn geweest en ook uit de raarste landen bijvoorbeeld Canada, de VS, Frankrijk, Duitsland en ook Rusland ! En Oostenrijk, Zwitserland echt bijna overal ter wereld wel dus. Zoals mijn zus al zei de laatste en niet zomaar één, één voor één, een ander iemand. 

Tjasse 


Nu ons leven steeds gewonere vormen lijkt aan te nemen, wordt het tijd om met het weblog te stoppen.
Niet zonder een ieder te bedanken, die op wat voor manier dan ook ons tot steun is geweest de afgelopen maanden. Het schrijven van het weblog bleek voor ons een goede manier om de dag te overdenken en te verwerken. Dat we op die manier veel mensen konden bereiken, die door het lezen van het blog met ons mee konden leven, was mooi meegenomen. Wel zorgde dit ervoor dat we ons in moeilijke tijden gedragen wisten door een ieder van jullie. Mijn (onze) dank hiervoor.
En dan nu de draad oppakken, een ieder van ons, op z'n eigen wijze, allemaal een rugzak bij ons, die ons gevormd en gekneed heeft.
Wat over blijft zijn de herinneringen aan deze periode, we gaan voorzichtig dromen over morgen, maar proberen van het leven van vandaag te genieten.

Elly.                                       
                                      
De laatste blog, dat is een "bold statement" een boute uitspraak. We zeggen : wat geweest is, is geweest en nu weer verder. Oké er bestaat de kans dat we nog eens terugkomen, dan is het ff minder. Nee, laten we zeggen de laatste blog, beter voor een ieder...
Gisteravond, bij het doorlezen van de blogs, merkte ik dat het leek of de eerste blogs tien jaar geleden door ons waren geschreven. Als je een intense tijd achter de rug hebt lijkt de tijd sneller te gaan, terwijl aan de andere kant, je sommige momenten tot in detail, van seconde tot seconde kan herinneren. Tijd is relatief weten we sinds Einstein, maar de psychische relativiteit van de tijd is een veel tastbaarder gegeven, die ons danig in zijn greep heeft gehad.

Onze dank is groot, Rien

Tijd om dag te zeggen,

Bloggers het ga u goed,
live long and prosper 
vaya con dios

                                
                                     

vrijdag 9 maart

Morgen blazen we de blog op, het is mooi geweest, er is een tijd van komen en er is een tijd van....

Vanavond lees ik nog wat in al die blogs, meer dan tweehonderd:

14-8 : Gewicht iets toegenomen en ontstekingen in mond en keel aan de beterende hand.
21-8 : De eetlust heeft vanochtend het gebouw al verlaten. De misselijkheid maakt voorzichtig entree.
28-8 : Geradbraakt staren we 's-ochtends naar buiten, dat is tenminste een vertrouwd beeld: regen.

  1-9 : Meester A3 heeft Tjasse vandaag wel 40 minuten voorgelezen uit een historisch jeugdboek
  5-9 : Groepjes eerstejaars studenten medicijnen lopen als bange schapen over het ziekenhuiscomplex.  
13-9 : Vandaag werd er bij de post een heuse witte Derbybal afgeleverd van iemand , die  het jeugdjournaal had gezien en Tjasse op deze manier een hart onder de riem wilde steken.
16-9 : Tjasse blijft thuis zolang hij niet te ziek wordt, daarvoor zijn ons duidelijke indicaties/parameters meegegeven.
21-9 : Best mals zo'n jong konijntje.
25-9 : Pijn, misselijkheid en koorts. p.s. niet noodzakelijkerwijs in die volgorde

 2-10: Zomerse temperaturen in het land en normale temperaturen in Tjasse's lijf, een meer dan geslaagde combinatie.
10-10: De arts achtte echter uitstel van de kuur wijs.
15-10: De conclusie lijkt dus gerechtigd dat jongens vaker kanker ontwikkelen dan meisjes.
17-10: Veel meer dan "jammer dat ik geen Ajax trainer ben" kwam er niet uit Koemans mond en ook De Vrij leek met stomheid geslagen.
20-10: Maar het valt helemaal niet tegen, pas bij de Erasmusbrug probeert hij de afwasteil te vullen.
30-10:  Ja het is wat, een ziek broertje zorgt ervoor dat je leven op z'n kop staat, niet alleen als hij in het ziekenhuis ligt, maar soms dus ook als hij thuis is.

 2-11:  Het is vandaag Allerzielen. We hebben het er niet vaak over gehad in de blog, maar wij zijn katholiek en dan is vandaag betekenisvol.
 7-11: Om 13.50 uur reed Tjasses de OK in,  waar een nieuwe Hickmann katheter geplaatst en de sonde vervangen werd, tevens werden er een lumbaalpunctie en beenmergpunctie gedaan.
14-11: Oh ja, ....nou dat is goed hoor, helemaal schoon..
Zo het duurt even maar het hoge woord is eruit. Het komt er zo gewoontjes uit dat het helemaal geen joepie-moment meer is.
17-11:  Jullie zijn het beste en grootste infuus zakje , namelijk vol met LIEFDE , HOOP VRIENDSCAHP EN POSITIVE ENERGIE
26-11: Het werd vandaag een bijzondere dag, en dat bijzondere, zat hem eigenlijk in het feit, dat het een heel gewone zaterdag werd en dat was lang geleden.

 1-12: Natuurlijk 90% komt uit Nederland, maar - rara wie zijn dat toch allemaal - 7% logt in vanuit Frankrijk
 5-12: Ondanks de niet geringe problemen, waarmee enkele katholieke geestelijken in het verleden kinderen hebben opgezadeld, heeft de massa het volste vertrouwen gehouden in de gemijterde kindervriend.
14-12: Vandaag ben ik op school geweest, een warm onthaal, een welkomsfeest !
21-12: Dan nu maar een kerstdiner thuis morgenavond.
26-12: Geen kerstballen maar zakken chemo in die kerstboom!!
31-12: Wij wensen alle bloglezers voor 2012, liefde toe. De liefde die we dit jaar (misschien wel meer dan ooit, ...nou dat is eigenlijk wel zeker) van u allen hebben mogen ontvangen.

 2-1: Niet eerder was het zo warm, onze lijven stoomden niet eens toen we uit het Lekwater kwamen.
 9-1: Zo heb ik alle zaken rondom Tjasse zijn ziekte in een ordner gedaan. Dat is al aardig opgeruimd en staat al klaar om als afgedaan te kunnen worden beschouwd.
14-1: "Oh met Tjasse, ja eh met dokter Michiels van het Sophia"
19-1: Tjasse heeft tot woensdag gereserveerd, maar goed die is aan zijn afscheidstournee begonnen.
27-1: Vertrouw me nu maar, toen ik nog niet ziek was fietste ik ook altijd alleen naar Marijn toe.

 1-2: Ik mag nooit meer enge verhalen op de weblog zetten.
 6-2: "Oeps pap, 38,54, koorts we moeten naar Sophia".
15-2:  U begrijpt het al de beenmergpunctie is vandaag wederom niet doorgegaan.
23-2: Zo we zijn weer thuis, de geest is verzet, we gaan er tegenaan!!!!
27-2: Vandaag kreeg die angst een gezicht.

 1-3: Vanavond ga ik hem nog even over horen, want morgen heeft hij z'n eerste repetitie van dit jaar en hij wil, als het even kan, toch een goed cijfer halen.
 5-3: "Ah ja daar is 't, nou ziet er goed uit er is geen infiltratie van kanker geconstateerd.
 9-3: Morgen blazen we de blog op

Ja, als je, je gaat herhalen dan ben je over je hoogtepunt heen. Nou vooruit morgen het allerlaatste blogje....

donderdag 8 maart.

Vanochtend hoefde ik niet al te vroeg naar m'n werk, zodat ik Tjasse nog wakker kon maken. Niet zo vroeg als gisteren want dat nam hij ons niet in dank af, en wie weet was dit nog te veel van het goede. Voor vandaag kreeg hij dus het voordeel van de twijfel en mocht hij wat langer blijven liggen, maar morgen gaat hij het weer proberen. Gewoon op tijd op en een hele dag naar school, daarna is het weekend en heeft hij voldoende tijd om bij te tanken.

Vanmiddag heeft hij nog extra les gehad van de juf om hem klaar te stomen voor de Cito toets. Van de week hebben de andere kinderen uit groep 8 de uitslag gehad en krijgt het voor ieder kind meer vorm naar welke school ze volgend jaar gaan. Nu kun je je er bijna nog geen voorstelling van maken, maar volgend jaar vormen de groep achters van nu, de brugsmurven van 2012 - 2013.
Een paar weken geleden durfden we ons nog geen voorstelling te maken van de toekomst. Inmiddels voelt het toch al een beetje anders en gaan we voorzichtig een idee vormen over hoe die toekomst eruit gaat zien.
Hele dagen naar school, tussen de middag niemand meer thuis om samen een boterham mee te eten.

Wat zullen ze genieten, maar wat zal het stil zijn in huis.

woensdag 7 maart

Robert Long zong ooit: "Vanmorgen vloog ze nog".

Gisteren vlogen we onbelemmerd en gracieus, zo verheven, sierlijke wezentjes, geschapen om te zweven.

Maar vanochtend was het weer vroeg dag.

Zeker voor Tjasse. Hij was gewend om uit te slapen en na de pauze naar school te gaan. Het gevolg van dit late ontwaken, een jongen die om half elf in de avond nog slapeloos over de overloop zwierf en dat zijn toch de tijden waarop wij zelf ook de lakens trachten op te zoeken. Kortom: dat kon toch zo niet langer doorgaan Tjas wat is er aan de hand?

Energie te over,  lijkt me een goed teken, dus spraken we gisteravond af dat we de rollen maar eens moesten omdraaien. Van laat opstaan en laat gaan slapen, naar vroeg opstaan en vroeg slapen gaan. Een goed voornemen vond ook Tjas, tot het moment dat ik vanochtend de gordijnen en het raam opendeed en zodoende een ochtendhumeur tot ontwaken bracht dat in het geheel niet bij hem past. Niets was er goed, en ineens was het hier te kort en daar te lang. "Wisten wij wel wat hij het laatste half jaar had moeten doorstaan?" Tja er staat me vaag iets van bij, opperde ik. Nou niks wisten we ervan, als we dat maar wisten.
 
Oké, jij je zin. Als discussiëren geen optie is dan is zwijgen een goede tweede.

Uiteindelijk blijkt, zijn ochtendonvermogen van korte duur , en is de dag in betrekkelijke harmonie voortgegleden.

Zo zie je maar weer, wij mensen hebben wel momenten van zweven, maar niet het vermogen om ons langere tijd van onze aardse beslommeringen los te maken. 

dinsdag 6 maart

Durf het bijna niet te vragen, maar mag het nog een keertje, of ben ik al over mijn hoogtepunt heen...

Vandaag voel ik me als een veertje, licht, vrolijk en fladderend. Bros, bros, bros zou Adele zeggen.

Dit is toch wel gaaf hoor, had niet gedacht dat een ingetogen calvinistische katholiek, die ook nog een kilootje of 10 te zwaar schijnt te wegen, zich zo licht kon voelen.

Is hij nu genezen verklaard? Nou het woord genezen zou ik nog niet in de mond willen nemen. In het Sophia spreken ze pas van genezen als je vijf jaar na je eindcontrole nog schoon bent. De Hickman-katheter, ook wel zijn lijn genoemd ,blijft de eerste maanden gewoon nog gemonteerd in zijn borstader, zou er nog iets vervelends gebeuren, en de kans daarop neemt met het verstrijken van de maanden sterk af,  dan kunnen ze direct met hem aan de slag.
Nog niet genezen maar wel goed onderweg. Me dunkt dat we deze winst toch met enig plezier mogen inboeken.

Hoe nu verder:

1. Tjasse moet maandag 26 maart weer voor controle naar Sophia, en daarna om de vier, zes en acht weken en naarmate de tijd verstrijkt wordt de periode tussen de controles opgerekt naar een jaar.

2. Vanaf a.s. maandag gaan we proberen of Tjasse weer hele dagen naar school kan; proberen, mocht het niet lukken nemen we gewoon weer gas terug.

3. Naast het klassikale gebeuren krijgt hij nog elke week één op één bijles om eventuele lacunes en omissies (prachtige woorden niet; in gewoon Nederlands achterstanden en ontbrekende kennis) op te vangen.

4. Deze week verschijnt de laatste blog, je moet een keer stoppen niet waar. Als er nieuws is dat vermeldenswaard is kunnen we altijd de blog weer inschakelen. Maar hoe weet u dan, dat er een nieuwe blog is, welnu u kunt u aanmelden op de blog zodat u een nieuwe blog per e-mail doorgestuurd krijgt. Er zijn al veel volgers die op deze manier de blog binnenkrijgen.

En vandaag, vandaag zijn we soep wezen eten, het is de vastentijd (ook wel veertigdagentijd tijd genoemd) en dan worden door de PKN en RK kerk in Lekkerkerk soberheidsmaaltijden georganiseerd op de dinsdagavond. Volgende week om 18.00 uur in de Ichtuskerk aan de Kerkweg, heeft u weer de kans om met ons mee te eten.  Na het soep eten (en dat zijn vaak bepaald geen sobere soepen) wordt dan geld in gezameld voor een goed doel.

Dit keer voor Kika, ...en ja, dat hoeft geen verder betoog.
Heerlijke soep, prima doel !

maandag 5 maart

van Dale: infiltratie (v.)(Fr. infiltration), 1. langzame indringing, syn. doorzijging, siepeling; 2. (med.) afzetting van vochten (b.v. etter, bloed, lymfe, gal) in en tussen de weefsels en cellen; 3. terluikse binnendringing van vijandelijke of ongewenste personen in zeker gebied, zekere organisatie, politieke partij e.d.; 4. (jur.) het ongemerkt binnendringen (overgenomen worden) van buitenlands recht;.

Het is 13.45 uur, nu wordt het tijd om zelf eens te bellen of ze al iets weten van een uitslag.

Tussen 13.00 en 14.00 uur zouden we vandaag te horen krijgen wat de uitslag is van de puncties van vorige week. Met nadruk vertelde Dr. Michiels dat we voor 14.00 uur moesten bellen als we nog niets vernomen hadden, want tegen die tijd zou ze het ziekenhuis gaan verlaten.

Na wat heen en weer bellen, heb ik om 14.15 uur contact met haar. "Eens even kijken of er al iets in de computer staat": zegt ze. "Ah ja daar is 't, nou ziet er goed uit er is geen infiltratie van kanker geconstateerd. Prima was te verwachten maar is toch een prettig bericht hé. We zien elkaar, volgens afspraak, op maandag 26 maart, goedemiddag".

Kijk dat noem ik nou ter zake komen, ....heerlijke vrouw !!

Zo das binnen, wild begin ik om me heen te communiceren, sms, telefoon, whats app, alles wordt ingeschakeld om de blijde boodschap de wereld in te brengen. Youth for Christ zou er jaloers van worden. Zelfs de juf van de klas heb ik ingeschakeld, aan haar de eer om het aan Tjas te vertellen, midden in de knutsel middag, met de figuurzaag nog in de hand worden zijn wangen rood van de lipstick en zijn hand warm van de felicitaties. Kan dat dan, ...... ja als je met links zaagt en met rechts felicitaties in ontvangst neemt.

Ondertussen krijg je dan weer allerlei berichtjes terug met proficiat en aanverwante meldingen, waar zouden we zijn zonder de telefonie.

En de ex-patiënt: .........bij navraag was hij even vergeten dat het verdict vanmiddag zou komen, ach hij is alweer bezig met vriendjes, school, figuurzagen en wat niet meer zei ..... prima lijkt me.

zondag 4 maart

Vanochtend om 09.45 uur liepen we op de dijk op weg naar de Emmastraat. Tot voor acht maanden geleden deden we dit zeer regelmatig, we waren dan op weg naar onze kleine kerk. ( H.Jozef gemeenschap )
De tussenliggende periode zijn we wel geweest, maar nooit met z'n vieren, of  Rien of ik ging, soms vergezeld door Nienke. Nu liepen Rien en ik en Tjasse vergezelde ons op z'n fiets. Nienke was al vooruitgesneld, ze was vanochtend misdienaar.  Tjasse was een keer eerder mee geweest in november, toen was Nienke er niet bij.

Elke viering is een feest, maar vandaag was het extra feestelijk omdat een echtpaar vijftig jaar was getrouwd.

Voor mij voelde het ook als een feest, dat we hier nu toch weer met z'n vieren waren, het voelde heel bijzonder aan. Het kopje koffie en gebak onderstreepte dit gevoel.

Vanavond bij het naar bed gaan, bracht Tjasse het nog even ter sprake, de uitslag van de beenmergpunctie van morgen. De oncoloog gaat volgens afspraak ons bellen. Tjasse kan zich niet voorstellen dat het niet goed is, maar anders zien we dan wel weer. En zo is het feitelijk ook, geen zorgen voor de dag van morgen.

Hij legt z'n hoofd ten ruste en dat was ik ook van plan.

zaterdag 3 maart

Code 0116, lees ik en ik krijg het een beetje warm.

Ik sta bij de Mediamarkt, het is 2 december 2011 en ik kom er achter dat, wat ik wil kopen meer kost dan mijn saldo op de giro aan kan.
Voor Tjasse zou ik een cadeau kopen, was de afspraak met Sinterklaas, en omdat hij toen nogal aan bed was gebonden, kocht ik de dvd-box Band of Brothers.

Was die box dan zo duur of mijn saldo dan zo laag ? Twee maal nee, ik had nog een cadeautje voor mijzelf gezien en gekocht: M.A.S.H. - de complete dvd collectie, in een schitterende box. Honderveertien euro voor 36 dvd's, 115 uur kijkgenot, ik lijk wel gek, ik twijfel, ik dub, en ik denk het mot toch kunne voor een keertje, wie zichzelf niet kietelt etc. Het bekende goedpraten van een extravagantie.
Gelukkig heb ik ook nog cash bij me, en zodoende verlaat ik met minimaal saldo en een lege portemonnee, maarrrr met een bescheiden en een veel te grote dvd box de mediamarkt. Het werd een heerlijk avondje !!

U zult wel denken wanneer komt de link met Tjasse of iets van dien aard. Welnu, vanaf 6 december plegen wij voor het slapen gaan een afleveringetje M.A.S.H. te bekijken. Voor iedereen die geen idee meer heeft wat M.A.S.H. voor een serie was, even de uitleg.
In 1970 wordt een anti-Vietnamoorlog film gemaakt die handelt over een medische eenheid van het Amerikaanse leger tijdens de Koreaanse oorlog. M.A.S.H betekend zoveel als Mobile Army Surgical Hospital - een chirurgisch veldhospitaal van het leger. De film is een succes en omdat uit te melken wordt besloten een serie over deze M.A.S.H. 4077 te gaan maken, met gedeeltelijk andere acteurs, maar wel met dezelfde bizarre menging van humor en wanhoop.

Captains "Hawkeye" Pierce, BJ Hunnicutt, Trapper, Major Burns en "Hot Lips" Houlihan, kolonel Blake en  Potter en korporaal "Radar" O'Reilly en Klinger zijn, elke 25 minuten die een aflevering duurt,  in staat je te entertainen en soms een beetje meer.

Het gekke is dat die serie me altijd aangesproken heeft, vroeger al toen ik de ene keer wel en de andere keer niet mocht kijken van mijn ouders. Dit al naar gelang er teveel seksuele toespelingen in de aflevering gemaakt werden. Later, toen ik de woordgrapjes, die in het Engels veel leuker zijn, ging begrijpen was er een extra reden om de herhalingen te bekijken, zeker ook omdat ik tijdens mijn verplichte dagen in de wapenrok, nog een blauwe maandag heb mogen dienen in de 101 lichtchirurgischeveldhospitaalcompagnie (een hele mond vol), een vergelijkbare eenheid in onze onvolprezen Koninklijke Landmacht.

Met de ziekte van Tjasse en ons verblijf in Sophia is er nog een reden bijgekomen. In M.A.S.H. is er de menging van de (absurde) humor met de harde werkelijkheid van de gewonde soldaten die - ondanks alle pogingen van de dokters en verpleegsters - niet allemaal gered kunnen worden. Een ietwat zelfde menging zijn we ook in Sophia tegengekomen.
De medische staf is elke dag goed geluimd, in voor een grapje, maakt er het beste van, en het wordt daarom allemaal veel luchtiger en levendiger dan je als buitenstaander voor mogelijk zou kunnen houden. Steevast worden grappen gemaakt, de sfeer is positief en er wordt geprobeerd aan alles een leuke draai te geven.

Aan alles ?! ....Bijna aan alles, de werkelijkheid is soms te veel ..... en dan kan er ook gejankt worden. Maar de volgende dag of als de volgende ploeg van de medische staf  aantreedt is er weer diezelfde inslag, van we maken er het beste van, en met humor kom je verder..

Ik zei gisteren tegen El, als ik terugdenk aan de periode die achter ons ligt in Sophia dan zal ik ook M.A.S.H. koppelen aan deze tijd. Logisch toch, anders en toch hetzelfde.....

vrijdag 2 maart.

Het eerste wat Tjasse mompelt als hij uit z'n slaap wakker gemaakt wordt, is "mobiliseren is als mannen opgeroepen worden voor het leger". Ik denk nog heel even wat zegt hij nu, totdat tot mij doordringt dat mobiliseren een vraag was bij de stencils die hij moest leren voor z'n geschiedenis repetitie.

Gisteravond hebben we op bed de repetitie nog een keer doorgenomen, nu met z'n vermogen om iets op te nemen lijkt het nog goed te zitten, ondanks alle chemo's. Je weet immers maar nooit wat voor invloed dat heeft op z'n concentratie en geheugen. Bovendien als je zo lang eruit bent geweest op school, zit de uitdaging waarschijnlijk niet alleen in de lesstof. Als hij beneden komt pakt hij zelfs nog even de stencils erbij. Nu het zal me benieuwen wat hij ervan bakt.

Behalve na de kleine pauze, is hij ook vanmiddag nog naar school gegaan. Ze zouden alleen maar leuke dingen gaan doen en daar was hij duidelijk voor te porren. Op het programma van de middag stond de documentaire "13 in de oorlog". Vorig jaar thuis ook al gezien op zondagavond onder het eten.

Rien en Tjasse aan de ene kant van de tafel, zodat ze met het gezicht gericht op de tv in ieder geval niets konden missen van deze boeiende documentaire over de tweede wereldoorlog. Nienke, die het soms te spannend vond, en ik zaten er met onze ruggen er naar toe, zo konden we in ieder geval nog kiezen of we iets wilden zien of niet.

Meteorologisch gezien was het vandaag de tweede dag van de lente. Jammer dat alleen het zonnetje niet echt wilde doorkomen. Behalve vanmiddag dan, toen deed het nog enigszins een poging. De temperatuur was al wel aangenaam. Het zal me benieuwen wat de dag van morgen brengt.

donderdag 1 maart

09.40 uur: met een slaperige stem neemt Tjasse de telefoon op. Ja, hij komt eruit en heeft prima geslapen. Na nog wat goed bedoelde adviezen zegt hij "ja, komt goed ik ga al douchen".

In de loop van de ochtend kom ik erachter, dat ik toch nog iets vergeten ben. De afspraak was dat we de losec tabletten ( nog vijf in totaal ) zouden afbouwen. Om 12.30 uur hang ik dus weer aan de lijn.
" Met Tjasse. " Was het leuk op school ? "Ja, hoor ik zit nu te eten".

Inmiddels was onze oppasmoeder gearriveerd en zaten ze gezellig aan de boterham. Voor die ene losec had ik echt niet hoeven bellen, want hij was toch al niet meer van plan om hem te nemen. Morgen is er weer een dag. Behalve dat ik hem moet loslaten, valt me ook op dat hij best in staat blijkt te zijn om ( soms ) z'n eigen beslissingen te nemen. Stiekem ben ik ook wel weer reuze blij, dat onze oppasmoeder er is om een oogje in het zeil te houden. Het lijkt steeds meer een gewone donderdag te worden.

Vanavond ga ik hem nog even over horen, want morgen heeft hij z'n eerste repetitie van dit jaar en hij wil, als het even kan, toch een goed cijfer halen. Ben reuze benieuwd hoe het hem af gaat morgen, maar dat het nu alweer zover is, voelt toch wel heel aangenaam.