zaterdag 11 februari

IJs maakt geen geluid.

Nee, ijs maakt geen geluid.

IJs is het summum van verstilling. Alles wat niet beweegt maakt geen geluid, geluid is beweging, zoals beweging geluid is, kortom ijs is verstilling.

(Wetenschappelijk gezien zou hier bij moeten staan dat in een vacuüm beweging wel mogelijk is zonder geluid, maar we leven toch niet in een vacuüm).

Als het vriest lijkt de natuur in een lagere versnelling te geraken. De natuur staat nooit stil, maar de winter doet hem wel langzaam voortbewegen. Langzaam en verstild is de natuur, en dus extra aantrekkelijk...

Dat stille, trekt hordes volk die juist het verstilde betreden om te gaan bewegen. Hebben we het al eerder in een blog over gehad: hetgeen tegengesteld lijkt aan elkaar, maakt elkaar mogelijk. Het verstilde, bewegingloze water, maakt beweging mogelijk.

Wat heet prachtige bewegingen, vandaag weer leuk tochtje geschaatst door een verstilde natuur met hordes volk voor en achter je. Zo ongelooflijk mooi....

Tjasse bleef thuis met wat vrienden, wij denken dat hij de schuld van zijn onverwachte ziekenhuisbezoek heeft gelegd bij zijn schaatsactiviteiten van afgelopen weekend. Dat is onjuist, maar laat maar, komt goed eerst maar eens aansterken, en hij voelt zich prima, en dan zien we wel weer.

Liep net nog even op de dijk, ik hoorde het ijs aan de oevers van de rivier kraken en kruien, het ijs ??? Nee, de beweging van het water die het ijs laat schuren en schuiven. Vreemd, sinister geluid.... niet eng of zo, nee ongewoon, maar heel bijzonder...