maandag 13 februari

Code rood, ja ja Rijkswaterstaat.
Gewaarschuwd als we zijn, zitten we al om kwart over zeven in de auto. We worden om half negen in Sophia verwacht, en dan met die ijzel....

Zal je altijd zien, zijn we in recordtijd in de Maasstad, het is gewoon stil op de ijsvrije weg. Goed voor acht uur lopen we een donkere en stille afdeling oncologie op. Daar worden we verwezen naar de röntgenafdeling voor een longfoto, daarna een echo van de buik. Voor negen uur zijn we weer op Zuid 2, onze thuisbasis, om bloed te prikken. Elly gaat naar Barendrecht om haar thuispatiënten te gaan behandelen, en wij zitten in de wacht op uitslagen van het bloed.

Als we de spreekkamer in gaan, volgt de ontnuchtering. "We kunnen het kort houden" zegt de dienstdoende oncoloog, "je bloedwaarden zijn te laag, de punctie gaat niet door". Vervolgens praten we nog tien minuten over een nieuwe afspraak, na zes keer schrappen besluiten we om woensdagmorgen om negen uur een herkansing te wagen. Hopen dat het dan wel lukt.

Goed, dat loopt dan weer even anders dan gedacht, maar om vier uur staat er nog een hartecho op het dagmenu. Gaan we wachten of kan het anders..
Het kan anders, we worden er even tussendoor gedaan, zo dat is ook weer gebeurd. We bellen oma om ons op te komen halen, en zijn die middag iets vroeger thuis.

Zo dat was dat, weer een episode Sophia achter de rug. Woensdag weer nuchter je melden en dan vrijdag op vakantie, kijk is toch een aardig vooruitzicht niet..  En mocht het woensdag niet lukken gaan we vrijdag nog een keer op voor de punctie en wordt het zaterdag voor we naar Friesland afreizen. Hoe heet het ook alweer, ijs en weder dienende.