Ik kwam gisteravond terug van mijn werk en trof Tjasse op de bank aan met de playstation stick in z'n hand.
Ik vroeg hoe het met hem was en hij gaf te kennen net z'n temperatuur opgenomen te hebben en deze was 38,9.
Ik verschoot van kleur en voelde opeens mijn hart in mijn keel bonzen.
"Tjasse met 38,9 moeten we naar het ziekenhuis, meet nog maar snel een keer je temperatuur". "Oh, sorry was het antwoord wat heb ik gezegd 38,9, het was 37,9". "Meet je temperatuur voor de zekerheid nog maar een keer op".
In gedachten zag ik ons alweer afreizen naar Sophia. In de hoek van de kamer staan nog twee tassen klaar om mee te nemen voor het geval we op het onverwachtse weer terug moeten naar het ziekenhuis. Hoe zouden we het weekend gaan verdelen ?
Gelukkig bleek de temperatuur al gezakt te zijn bij de nieuwe meeting, een zucht van verlichting.
s'Avonds laat gaat de telefoon, bleek Tjasse te zijn. Hij had het idee dat hij wat warm aanvoelde of wij zijn temperatuur nog een keer konden opnemen. Rien naar boven, dit keer was de temperatuur zelfs gezakt naar 37.2.
Ja, het gaat ongelooflijk goed met hem, maar ergens in je achterhoofd.....
.
"stiekem" volg ik dit blog al een poosje....Ik kan me voorstellen dat het idd in het achterhoofd blijft spoken voorlopig...Maar gelukkig gaat het goed met Tjasse nu! En ik hoop dat het met de rest van jullie ook goed gaat.(hier brandt iig iedere dag een kaarsje(ook al gewoon al die tijd)
BeantwoordenVerwijderenvriendelijke groet Monique Kap(ook al weten jullie niet wie ik ben...ik leef mee!
xxx