Vertrouw me nu maar, toen ik nog niet ziek was fietste ik ook altijd alleen naar Marijn toe.
Ja, het is natuurlijk niet zo dat ik hem niet vertrouw, maar de omstandigheden zijn er nu eenmaal naar dat je wel bezorgd bent. Een half jaar op elkaars lip gezeten, constant weten hoe het met Tjasse ging, nu zullen we er echt aan moeten wennen om hem weer los te laten en z'n eigen gang te laten gaan.
Nu de eerste stap is uiteindelijk vanmiddag nog gezet.Tjasse is zelf naar z'n vriendje gefietst en ik ben een half uurtje later even langs hun huis gefietst om te kijken of z'n fiets er wel stond. Ik moest toch nog boodschappen doen dus dat kwam goed uit.
De volgende stap is overigens ook al gezet, want woensdagavond had ik zwangerschapsgym en toen ik gisteren ochtend naar mijn werk ging lag Tjasse nog op bed.
Hij baalde er flink van dat hij niet naar school mocht vandaag, maar de juf had een oplossing om de leegte enigszins op te vullen, namelijk het maken van cito toetsen. Even oefenen voordat het echte werk kan beginnen. In principe wordt dat voor groep acht 7,8 en 9 februari, voor Tjasse is uitstel aangevraagd, dus voorlopig blijft het voor hem bij oefenen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten