dinsdag 3 januari

Vanavond kwamen de trainers van Tjasses elftal op bezoek, ook was er een teamgenootje bij aanwezig.
Tjasses ogen begonnen te glimmen vanaf het moment dat ze er waren. Niet dat hij de training al kan hervatten, dat zal nog wel even duren. Maar het feit dat je niet vergeten wordt is ook erg belangrijk,  het gevoel dat je er nog steeds een beetje bij hoort. Zodra het enigszins mogelijk is, is hij dan ook van plan om naar de wedstrijden te gaan kijken en misschien kan hij in de loop van de komende maanden naar de training.. Eerst een rondje om het voetbalveld lopen, dan weer eens tegen een balletje aan trappen en mogelijk tegen de tijd dat er toernooien zijn,  kan hij de proef op de som nemen en weer eens het echte potje voetbal uit proberen.

Wat Tjasse betreft kan het niet snel genoeg gaan, alhoewel hij zich ook realiseert dat hij geduld moet hebben.
Hij bekende vanavond nog, toen zij er waren, dat hij gisteren heel even had geprobeerd te fietsen, op de fiets van z'n vriendje, en dat was hem nog vies tegengevallen. Dus voorlopig is training op de hometrainer nog gewenst.

Dan zullen wij zijn fiets maar eens van stal halen, want die staat nu nog bij Riens ouders.