Zo zonder sonde in zijn neus is het weer, meer Tjasse en minder patiënt. Hij stelde al voor om morgen te vragen aan de oncoloog of hij niet zonder kan en mag. Hmm ik denk een kansloos verzoek maar je kan het altijd proberen.
Deze dag zijn de oma's wezen oppassen omdat wij beide gewerkt hebben. Langzamerhand moeten we steeds een beetje meer gaan werken, reïntegratie niet waar.
Morgen gaan we Sophia weer opzoeken, we hebben nog maar twee kuurtjes te gaan, dus we zijn vol goede moed, wat dat betreft. We moeten niet overmoedig worden natuurlijk, de laatste kuur was echt appeltje, eitje en dan kan het haast alleen maar tegenvallen deze keer.
In mijn achterhoofd heb ik wel een bang voorgevoel voor iets anders. Wie treffen we aan in Sophia? Maar vooral wie zullen we daar niet meer kunnen aantreffen? Toen we de laatste keer vertrokken lag een wat oudere jongen er zo slecht bij, dat we vrezen met grote vreze...
Hoe dan ook we gaan het zien morgen.
Dat zijn hartverscheurende dingen in het leven, waar niemand op zit te wachten.... Soms is het een oneerlijke strijd..Sterkte weer lieverds...Nog maar even te gaan..
BeantwoordenVerwijderenDe Kettinkjes xxx