Als het zo goed gaat, moet je even nadenken of er wel iets vermeldenswaard is gebeurd. Hmmm...
Vanochtend begon Tjas vol goede moed aan zijn huiswerk, dat hij vorige week ontvangen had. Na een uurtje hoorde ik de ps-3 al weer. Toch eens even kijken wat hij ervan gebrouwen had. Dat viel me eigenlijk een beetje tegen. De rekentaak was voor meer dan de helft onbeschreven. "Te moeilijk, kost te veel tijd en dat vraag ik wel" was zijn argumentatie voor het niet beantwoorden.
Kijk, dat kan dus niet. Rekenen is bij uitstek een kwestie van begrijpen, begrijp je de methode van oplossen, kan je die ook bij grotere getallen blijven toepassen, dat kost meer tijd maar die heeft hij juist nu in overvloed. Dus opnieuw doen, ik er naast en hier en daar bijsturen. Is ook nog even wennen want delingen doen ze niet meer via staartdelingen maar via schatten en rekenen.
Een uur verder was hij opnieuw klaar, en had ik het idee dat ik nu iets meer hersengekraak had gehoord.
Vanmiddag kwam de huisarts langs zodat zij, Tjasse ook even zag en met hem en ons kon spreken over onze belevenissen. Tenslotte neemt zij de zorg weer over als Tjasse zijn laatste kuur achter de kiezen heeft. Een fijn gesprek!
Elke maandagavond is het folders invouwen geblazen. In maart zijn Nienke en Tjasse met een krantenwijk begonnen en maandagavond worden de folders opgehaald en in elkaar gestoken. Vanavond heeft Tjasse voor het eerst weer geholpen. Dat beviel vooral Nienke erg goed.
Het gewone leven neemt steeds meer bezit van Opperduit 446a.
Buitengewoon aangenaam.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten