zondag 20 november

Vanmorgen vroeg Tjasse het me weer.. ...Een week of twee geleden kwam hij voor het eerst met het idee, dat Elly en ik een stukje zouden moeten schrijven over hoop...
Als je voor het eerst iets expliciet behandelt wilt hebben op je blog, leg je de lat natuurlijk niet te laag.

Hoop, hope, hoffnung, espoir, esperanza ,,,,,
Hopen, hoopten, gehoopt.

Dat is ongeveer wat ik daar rationeel over kan zeggen, de rest komt op gevoel boven.

Hoop en wanhoop, zijn een onlosmakelijk stel net zo goed als haat en liefde, oorlog en vrede en dood en leven. Het één is vaak niet alleen het tegenovergestelde van het ander, maar lijkt ook voor te komen uit het ander. Als de situatie wanhopig wordt ga je pas hopen op betere tijden, het leven draagt de dood in zich en ja .. de dood draagt ook weer leven in zich (denk maar aan de natuur-kringloop).

Al dagen heb ik de eerste zin van de rap van Coolio: Gangsta's Paradise in mijn hoofd zitten. Die rap gaat over een gangster in de getto... As I walk through the valley of the shadow of death .. (I take a look at my life and realise there's not much left).
Zo voelde het als ik dacht dat het niet goed ging komen met Tjas.
Die eerste zin is overgenomen - zeg maar gejat, het is tenslotte een gangsta - uit psalm 23. In de Statenvertaling staat daar zoiets als. "Al ging ik ook in een dal van de schaduw des doods, ... ".
Oncologie/kanker dat is het dal waar de schaduw van de dood over hangt. Letterlijk, want op de afdeling wordt niet gestorven, dat gebeurt op de IC of in de OK.
Dat is de wanhoop.
De rap blijft hangen in die wanhoop: Ik overzie mijn leven en realiseer dat het niet veel meer voorstelt, dat is de tweede zin. De Statenvertaling gaat iets anders verder ... "ik zou geen kwaad vrezen, want Gij zijt met mij Uw stok en Uw staf vertroosten mij. Dat is andere koek....

Dat klinkt heel mooi en vroom natuurlijk, maar ik bleef  (vaak) steken in die tweede zin van Coolio.
De hoop kreeg ik pas weer te pakken als ik Tjas weer onder ogen kwam. Als je thuis alleen slaapt, slaap je vaak slechter als in het ziekenhuis -  in het duister komt de wanhoop.
Voor hem was hoop vanzelfsprekend, het komt goed.

Dus Tjas eigenlijk had ik een stukje over jou moeten schrijven... doen we weer een volgende keer.

p.s Langzaam aan gaat het iets beter met onze patiënt, de koorts is verhoging geworden en vandaag kon hij zo waar weer in zijn plasfles plassen.