Wij hoopten vandaag beiden voeten aan wal te kunnen zetten, maar helaas liep het anders.
Tjasse werd niet fit wakker, wilde nog wel even onder de douche, maar ging weer graag bij ons op bed liggen.
Gezien het moment na de kuur was dat niets verontrustends. In de loop van de ochtend ging hij steeds meer klagen over buikpijn en moest ook overgeven. Ziekenhuis gebeld of we uit onze voorraad misschien medicijnen mochten geven ter pijnstilling. Dit werd goed bevonden met de mededeling dat we mochten bellen als de buikpijn niet wilde zakken. Twee uur later reden we richting Sophia. Bloedbeeld werd bepaalt en behalve zijn Hb ( 7.3 ) zat hij erg laag in z'n waarden. De dokter zag dat de mond kapot was en dus de slijmvliezen in de darmen ook, dit verklaarde de pijn in z'n buik. Ze schreef morfine voor en Tjasse kreeg hiervan al iets in het ziekenhuis. Daarnaast moest de sonde voeding terug naar 10 ml per uur en adviseerde ze het drinken in de gaten te houden.
Net voordat Nienke het huis binnen stapten, arriveerden wij ook.
Tjasse weer op ons bed en het leek wel iets beter te gaan, alhoewel hij weinig praatjes had.
In de loop van de avond ging hij toch weer overgeven en hield ook de morfine niet binnen, wat meer buikpijn klachten veroorzaakte. Toen ook de temperatuur iets leek te stijgen hebben we het ziekenhuis maar gebeld..
Oom Arie bleek morgen vrij te zijn en bood aan om mee te gaan op dit late tijdstip. Dus alles voor de tweede keer deze dag in de auto geladen, behalve dat Oom Arie nu naast Tjasse en de spuugbak op de achterbank had plaats genomen. Sophia ze komen er aan. En wat de uitslag van de botboring betreft, die hebben we nog niet ontvangen.
Hoi Tjasse,
BeantwoordenVerwijderenEindelijk laten we ook eens iets van ons horen. Ik heb wel de hele tijd je blog gevolgd, maar op de een of andere rare manier nog niet de moeite genomen een reactie te plaatsen. Ik vind je echt een onwijze stoere bikkel, want je hebt een boel te verduren gehad de afgelopen tijd en je bent nog niet klaar lees ik. Balen zeg dat je gister weer naar het zkh bent gegaan, maar ik kan me ook voorstellen dat als je je zoo beroerd voelt, het misschien ook wel soort prettig is als je weer naar het zkh gaat. Je voelt je daar denk ik inmiddels ook wel heel erg thuis en veilig.
Nou knul, ik hoop dat je snel weer opkrabbelt en je wat beter gaat voelen. In 2009 heb ik ook 6 chemokuren gehad omdat ik borstkanker had, dus ik weet een heeeeeel klein beetje hoe je je soms moet voelen. Ik ga proberen wat vaker een reactie te plaatsen, heb je weer wat te lezen ;-)
Lieve groetjes,
Agnita (je weet wel toch?...nichtje van mama), Imre, Jesper en Renske !!!
Trouwens wellicht reden voor een klein feestje vandaag zag ik:
BeantwoordenVerwijderenJe 100e blog is gister geplaatst!!!!!!!
;-)
xxx