Vroeger droeg ik een kettinkje met een kruisje, ankertje en een hartje oftewel geloof, hoop en liefde. Tjasse draagt sinds vorige week woensdag weer z'n kruisje om z'n nek. Waarschijnlijk weet hij zich hierdoor gesteund en geeft het hem hoop en vertrouwen.
Zo is het ook bij mij, het idee dat er zoveel mensen aan je denken, kaarsjes voor je branden en voor je bidden, daar spreekt veel hoop, geloof en liefde uit en daardoor weten wij ons gedragen.
Soms leef(de) ik tussen hoop en vrees, ondanks dat de behandelende artsen in het begin zeiden dat de kans dat het goed gaat komen groot is en dat de weg daar naar toe alleen niet altijd even gemakkelijk zal zijn. Nu Tjasse weer in het ziekenhuis ligt moet ik daar weer aan denken, maar uit het feit dat de beenmergpuctie en botboring goed is mogen wij weer alle hoop putten en langzaam verschijnt er aan de horizon weer een beetje toekomst.
We hopen iedere dag met jullie mee,we geloven in jullie kracht en liefde. De uitslagen van de beenmergpunctie en botboring zijn natuurlijk geweldig, hoop dat jullie snel weer een paar dagen thuis kunnen zijn met elkaar en er een soort van 'rust' kan zijn(weer gewoon met z'n vieren in Opperduit) We denken iedere dag aan jullie en lezen trouw jullie blog, fijn dat we zo op de hoogte worden gehouden.
BeantwoordenVerwijderenSterkte!!
Annemiek en Thomas