donderdag 24 november

Het papier is van het raam van de deur !!

Degene die in Sophia zijn geweest, kunnen weten wat dat betekent. Tjasse zit niet langer in isolatie. Vanmiddag om drie uur mocht hij zijn kamer uit.
Verleden week realiseerde ik het me pas: isolatie betekent dat je niet zomaar bij Tjas naar binnen kan/mag lopen. Veel meer betekent het, dat Tjas niet van zijn kamer af mag, of het moet vanwege een behandeling of onderzoek zijn.

15.01 stond Tjasse dan ook op de gang om naar de speelkamer te gaan. Naar buiten mocht niet, maar langer op zijn kamer, onder geen beding.
De oncologiesuite die wij betrokken hebben is ongeveer 3,5 bij 9 meter. Er staat een ziekenhuisbed, een tafel, drie stoelen, een fauteuil, een aanrechtblokje, een logeerbed, een nachtkastje en twee ladekastjes in, en er is een separate badkamer (2 x 2) in dezelde ruimte. Kortom best goed uitgerust.
Op een dag loop ik pakweg tien keer van de kamer af, waarbij ik wel eens een uur wegblijf.
Voor Tjasse is het anders, de kamer is zijn wereldje. De mensen die met hem de kamer delen wisselen elkaar af, maar hij is de constante factor. Ook al zijn we voorzien van twee televisies, een lap-top, een telefoon met internet, een radio-cd speler en uitzicht op nimmer verzakende bouwvakkers die al maar meer lucht in beton veranderen, je mist die ene factor, die alles bepalende factor waar oorlogen voor uitgevochten zijn - vrijheid.
Het ziekenhuis is ook een soort gevangenis. Een vijf sterren gevangenis maar toch....

Morgen naar huis, poeh de wind voelen stromen door de paar haren die nog op je schedel staan, de maasboulevard afrijden, Capelse brug-Algera file ellende,..... heerlijk moet dat voor hem zijn!!

Zeven kuren zijn gedaan, nog drie te gaan.
Seven down, three to go.