zondag 23 oktober

Het unheimliche: een angst die ontstaat wanneer het vertrouwde plots vreemd wordt. Deze definitie is van de grondlegger van de psychoanalyse Sigmund Freud en stamt uit 1919.
Net even nagekeken, we zitten vandaag zo'n 95 dagen in Sophia, inclusief wat time-outs in Opperduit. Het vreemde is dat 2 zuid oncologie van het Sophia kinderziekenhuis onderdeel van Erasmus MC Dijkzigt ons een tweede huis is geworden. We zijn hier niet langer nieuwkomers, maar kind aan huis. Het voelt hier goed, veilig en vertrouwd. De hospitalisering is compleet, we zijn ons dat bewust. Niet alleen Tjasse wil terug als het even tegen zit, wij dompelen ons hier ook graag onder in alle goede zorgen. Het omgekeerde van het unheimliche, het vreemde is vertrouwd geworden.
Vandaag is Tjasse een klasse beter als gisteren. De ps3 maakt weer overuren, hij is weer in zijn sas met zijn Sony. Er is echter nog niets bekend over de beesten in zijn lijn. Blijft een beetje surrealistisch, het lijkt lekker zijn gangetje te gaan maar elk moment kan een verdict uit de lucht vallen.

"Het is prachtig weer, Tjasse, wij vinden dat je eens naar buiten moet gaan", de verpleegkundige geeft Tjasse een zeer unheimlich gevoel. Ineens heeft hij pijn in zijn buik, maar mij trekt dat zonnetje ook wel dus na een beetje "even wachten, gaat zo over" en "kom op dat is goed voor je", gaan we op pad. Hij in de rolstoel, ik erachter. Het wordt het bekende rondje museumpark, zon, boarders en musea. De kunsthal - Mummies: Het ontrafelde geheim. Even kijken we elkaar aan, echt wel, wij naar binnen, best lastig met zo'n rolstoel en aardig druk bij die mummies. Een nette, weinig verrassende tentoonstelling. Tjasse wil ook wel even naar de derde verdieping. Geen mens te zien behalve een suppoost, hier huist het surrealisme met de tentoonstelling Het unheimliche ..  wauw dasanderekoek.
Als we vanavond even de dag doornemen is dit volgens ons het hoogtepuntje van de dag.
Ja ja het unheimliche is ons gewoon geworden, het surrealisme realiteit.