Tjasse heeft vandaag last van buikpijn en heeft twee keer overgegeven. Kortom het is nog niet zoals we dat graag zouden zien, maar ons is de verzekering gegeven dat hij toch snel naar huis zal kunnen gaan.
Zaterdag 24 september stond er een artikel van Manon Uphoff in het dagblad Trouw over kanker onder de titel "Bitter intiem". Hoewel het niet een heel helder verhaal is, kan ik me toch in veel uitspraken van haar vinden. Enkele van die gedachten wil ik met u delen.
Kanker is de opstand van het lichaam, de muiterij van de cellen. Kanker is volstrekt in tegenspraak met het idee dat de geest het lichaam stuurt. Het is dan ook des te opmerkelijker dat we spreken over "het gevecht aangaan met" of "strijd leveren tegen". Het idee dat je, je met een ijzeren wil aan de wurggreep van de kanker kan ontworstelen willen we zo graag geloven, dat we ontkennen dat kanker bij uitstek de ziekte is die de hiërarchie in ons lichaam ontkent. Trouwens in deze visie heeft het "kerkhoven vol aan kankerdoden" blijkbaar ontbroken aan die betonnen levenswil.
Kanker gaat geen strijd aan met de patiënt, kanker is sowieso ten dode opgeschreven. Bij genezing of bij dood van de patiënt is het gebeurd met de kankercellen. Kanker is de anarchie in levende lijve. Niet gericht op de machtsovername maar op de staat van anarchie zelf.
De kankercel is een levenslustiger cel dan die brave zich van tijd tot tijd delende lichaamscel die ons doet functioneren zoals wij dat gewend zijn. Het is een supercel die harder groeit, zich sneller deelt en zich beter aanpast dan de normale cel. In evolutionistisch opzicht zijn we gedoemd het tegen deze hogere soort af te leggen.
Zo dat zijn visies waar weinig tegen in te brengen is maar waar je niet vrolijker van wordt. Is het wel verstandig in deze omstandigheden je hier over te buigen.
Oh jazeker want niets menselijks is mij/ons vreemd, en dus zeg ik volkomen irrationeel. Om het gevecht aan te gaan en strijd te leveren is het zaak de vijand te kennen tot op het cellulaire niveau, het niveau waar het gevecht geleverd wordt. Vanuit die kennis bouwen we ons een defensie, die, hoe zwak ook, een combinatie is van menselijke kennis en kunde en ongebreidelde levenslust.
Mijn weergave van en draai aan: Manon Uphoff: Ontspoorde cellen. ISBN 9789058981998
Hoi Kanjers,
BeantwoordenVerwijderenVervelend zich van het overgeven en de buikpijn. Hopelijk knap je snel weer op. En mag je lekker een paar daagjes naar huis en van alles om je heen genieten.
Het stukje hierboven was weer zeer verhelderend en leerzaam. We wachten in spanning op het volgende stukje op je blog.
Lieve groeten van de Gelderblommetjes.