zondag 18 september

Eind goed .. begin slecht hoor je eigenlijk nooit, maar kan ook heel toepasselijk zijn. Zaterdagavond na het schrijven van de blog, spuugt Tjasse weer zijn sonde uit. Dat hadden we gisteren toch al meegemaakt, denk je dan. En ook hiervoor geldt: het gaat wennen. Nienke's telefoon maakt geen luchtreis, en Tjasse baalt wel maar is minder in paniek. We besluiten maar allemaal te gaan slapen, ..en vanochtend zagen we inderdaad verder. Dat heb je trouwens vaker als het morgenlicht je tegemoet straalt. Deze keer toch weer ons heil gezocht bij het techno-team van wijkverpleging Midden-Holland. Een vrouw en man melden zich om 10.00 uur en na een mislukte poging op zijn slaapkamer lukt het na een uur om in de woonkamer de sonde te plaatsen. Iedereen blij en een prettige ervaring rijker, kan de dag beginnen.
De dag verloopt eigenlijk heel prettig, met bezoek van familie uit Amersfoort en vriend Marijn voor het elektronische vermaak. We passen zijn schema maar weer eens aan, in de hoop dat zijn lichaam het dan makkelijker aan kan. Vooral meer rust in bouwen en medicijnen pas geven als hij minimaal half uur op dezelfde plaats is gebleven. Tot nu toe lijkt het goed te gaan, maar nu ik aan het eind van dit verhaal kom, begin ik hem toch te knijpen wat ons in het volgende half uur boven het hoofd hangt.