Inmiddels is het alweer zaterdagavond toch nog even een wijntje bij de buren gedronken. Raar maar waar het leven gaat gewoon door. Soms op zo'n verjaardag realiseer je je dat weer en het is goed ook, dat het leven verder gaat voor een ieder. In het ziekenhuis gaat het leven ook verder, maar de cadans is anders en de spanning is soms groot. Zoals vandaag toen ik de koorts bijzondere hoogten zag aannemen 40.7 en 41.2 waren de grootste uitschieters en ik werd er niet vrolijk van. Toch draaide alles gewoon door, het personeel ging echt niet harder lopen, maar lieten Tjasse slapen en hij kreeg weer een zakje rode bloedplaatjes en de paracetamol werd op gehoogd. De verpleegkundige verzekerde me dat ze dit wel vaker zien , maar dat we wat geduld moeten hebben. De antibiotica wekt immers pas na 24 uur.
En als we nu iets geleerd hebben van deze periode is het wel om geduldig en flexibel te zijn, en dat wijntje helpt daar soms ook een beetje bij.
Jeetje, jongens! Goed hoor!
BeantwoordenVerwijderenIk kwam op je blog via de Kerk's nieuws brief, en volg ik de gebeurtenissen vanuit Toronto, het lijkt wel dat "there is never a dull moment" in jullie leven. Zelf in Lekkerkerk geboren 1939, Ouwe vent he!? ge-emigreerd naar Canada in 1954 met onze hele familie. Ik hoop en wens van harte Tjasse, dat de komende dagen wat beter gaan, en wens jouw sterkte. Will keep in touch via the blog (Apologies for my "rusty Dutch") mvrgr.!
BeantwoordenVerwijderen